Ja wiem. Były Oscary, jest Ida, wszyscy się jarają. Tylko, że to nie jest film, który trafi do przeciętnego widza. Zwykły Polak idzie do kina na Ciacho, a potem przez następną dekadę mówi, że nie ma dobrych polskich filmów.
 

Usłyszałam dziś w wiadomościach, że jakaś kobieta w Zatorze dostała odszkodowanie, bo dinozaury za głośno ryczą. Śpieszę z wyjaśnieniem, bo poprzednie zdanie może brzmieć dość abstrakcyjnie. 

Minęło sześć dni, emocje opadły, alkohol wyparował, więc najwyższy czas odpowiedzieć na pytanie: „Jak się bloguje w Krakowie?”. 

Przeczytałam w Guardianie, że jeden z brazylijskich klubów piłkarskich zamiast ochrony wprowadził na stadiony matki kibiców. Wbrew wyobrażeniu nie mają donosić kanapek, ani prasować koszulek na czas, a pilnować bezpieczeństwa. Przecież nikt nie chce zadrzeć z własną matką. Podobno. 

Dopłaty z Unii, odszkodowania, strajki, a na książki dla dzieci i tak we wrześniu nie będzie.  

Miał być Dzień Darmowego Jedzenia, czyli jedna z najciekawszych i najbardziej szczodrych akcji portalu pyszne.pl. Wyszedł Dzień Głodnego Internauty, a głodny internauta to… lepiej nie mówić. 

- 112, numer alarmowy, słucham?
- (kobieta podaje adres)
- Ok, co się dzieje?
- Chciałabym zamówić pizzę.

Zastanawiałeś się kiedyś, co wie o Tobie Google? Że kochasz śmieszne kotki, ostatnio bolał Cię brzuch, nie wiesz jak zrobić sojowe latte i lubisz Azjatki? Zdziwisz się, jak postrzega Cię najsłynniejsza na świecie wyszukiwarka. Oczywiście, jeśli odważysz się sprawdzić. 

Podżyrowałam komuś pożyczkę, a on nie chce jej już spłacać. Myślisz, że jestem naiwna? Ty też to zrobiłeś – nawet jeśli pukasz się teraz w czoło i zarzekasz, że wcale, że nigdy, nikomu.  

Można dyskutować o poziomie satyry francuskiego Charlie Hebdo. Rysunki mogą być chamskie. Mogą obrażać uczucia tak bardzo, jak „będziesz to prała!” rzucone w dzieciństwie do nielubianej koleżanki. Mogą być idiotyczne. Mogą być przegięciem. Jednak żaden rysunek, żadne parę ruchów ołówkiem nie jest usprawiedliwieniem dla wczorajszej, paryskiej egzekucji.

Fot: David Pope

Macie inne zdanie? Okej, idźmy więc tym tokiem myślenia. Jesz publicznie bekonowe prażynki? Jeb! Kulka w łeb. Witasz się z koleżanką buziakiem w policzek? Stos i podkładamy ogień od strony nóg, żebyś czuł w powietrzu zapach własnej wędzonki. Piwo w knajpie? Marzenia ściętej głowy. Dosłownie.

„Witamy na pokładzie Saudi Airlines. Nasz lot potrwa około czterech godzin, prosimy o zapięcie pasów, złożenie stolików, podniesienie foteli i cofnięcie zegarków o jakieś… 1000 lat. Dziękujemy, życzymy przyjemnej podróży. Allah Akbar. Kaboom”

Fot: native-born.com

- Jakie plany na Sylwestra?

- Żadnych. Zostanę w domu.

- Rany... wiesz zaprosilibyśmy Cię, ale sami wychodzimy.

- Ale ja chcę zostać w domu...

- Jasne. Rozumiem.

Jesteś dzieckiem, wyobraź to sobie. Bezkarnie ślinisz się w nocy, bekasz ku uciesze wszystkich zebranych, a gwiazdka nie kojarzy Ci się jeszcze z pytaniami "to wychodzisz wreszcie za mąż?". Przetrwałeś dwie zupy, zjadłeś aż całe uszko, a karpia ze względu na ości Ci odpuścili. Dochodzi do rozpakowywania prezentów. Myślisz o tej świetnej, interaktywnej zabawce, która się tam kryje.

Kojarzycie to uczucie, gdy człowiek gdzieś wchodzi, a w tle cykanie świerszczy i przewalające się krzaki? No to cześć, tak się czuję.  Rany... Jak można pisać pierwszy post na blogu? Powinnam ominąć ten niepotrzebny wstęp i od razu zacząć pisać co myślę. Podobno jednak zawsze, w nowym towarzystwie, należy się przedstawić.