Kiedy zapytasz przeciętnego człowieka, czego żałuje w swoim życiu, prawdopodobnie zasypie Cię całą listą głupich rzeczy, które robił w młodości, wspomni o nieudanych związkach, coś o beznadziejnej pracy i inne brednie. Współczuję takim ludziom. Nie przez te wymienione rzeczy. Współczuję im, bo bełkoczą coś o przeszłości, zupełnie nie doceniając tego, co się dzieje tu i teraz. 

- Myślisz, że mam cerę tłustą czy suchą? – pytanie zadaje młoda dziewczyna, chyba jeszcze niepełnoletnia. Od kilku minut przebiera w żelach do twarzy i próbuje coś wybrać. - Yyyy… no… myślę… no na pewno bardziej tłustą niż suchą – niewiele starszy chłopak, jeszcze w fazie szeleszczących spodni, próbuje udawać zainteresowanie. Wykazuje znajomość tematu, stara się wybrnąć z sytuacji, chociaż sam fakt przebywania w drogerii lekko go krępuje.
- Myślisz? Serio, tłustą? – dziewczyna nie odpuszcza. Chyba zwietrzyła podstęp. Chłopak przejeżdza więc palcem po policzku dziewczyny.
- A teraz to już sam nie wiem, bo masz tyle tej tapety – wbija gwóźdź do własnej trumny. 

No i poszło, pękło. Po erze metroseksualnych facetów – wypięknionych, pachnących z wypolerowanymi paznokietkami, kobiety zapragnęły drwala. Śmierdzącego, ale żeby chwycił tak, że majtki same opadają. Prosto na leśną ściółkę. 

Naukowcy od lat pracują nad robotem, który zrobi wszystko i jeszcze będzie miły. Zupełnie nie rozumiem, po co. Kobiety Wam już nie wystarczają?

Wydrukuj. Opraw. Zniszcz. Wyślij byłemu/byłej. Żartowałam. ZAPOMNIJ.

O zmarłych nie mówi się źle. O byłych też się nie powinno. Może i jest chory psychicznie, ma małego penisa, myli znaczenie słów albo po prostu woli kozy i ubierał się, jakby okradł sklep Kupisza. 

Kojarzycie to uczucie, gdy człowiek gdzieś wchodzi, a w tle cykanie świerszczy i przewalające się krzaki? No to cześć, tak się czuję.  Rany... Jak można pisać pierwszy post na blogu? Powinnam ominąć ten niepotrzebny wstęp i od razu zacząć pisać co myślę. Podobno jednak zawsze, w nowym towarzystwie, należy się przedstawić.